Gedichte und Prosa auf Persisch, Deutsch und Englisch.
-
Das Ende der Frau
Andisheh Karami Die Frau, nackt Der Wind, unruhig Kein ruhiger Wind, kein geduldiger Passant So unruhig, dass er der Sonne Unschuld vertreibt Die Frau streichelt Da ist kein Geheimnis Keine Spur einer…
-
Lass mich immer frei
Andisheh Karami Man hatte uns beigebracht Den geliebten Menschen Seinen Körper Seinen Geist Seine Augenblicke In Besitz zu nehmen. Man hatte uns beigebracht Gefangene zu werden Als Frauen sehnten wir die Gefangenschaft herbei Als…
-
Walzer auf dem Weg nach Compostella
Andisheh Karami Der Tag beginnt mit einem Absturz Und die Nacht mit deinen Armen Und ich, gelassen im Fall Und noch gelassener in dir In dir und einem Symphonie-Orchester abends Schwinge,…
-
Menschen ohne Lächeln
Andisheh Karami Lass sie sich nicht erheben Die Menschen ohne Lächeln Die Menschen ohne Brot Die, anfangs aufrecht Mit geballten Fäusten Reihenweise umfallen Menschen ohne Lächeln, wache Menschen Die den Tod Süßer…
-
Es fehlt nicht viel bis 52 Hertz
Andisheh Karami Leer sind wir bisweilen, über geraume Augenblicke hin.Leer sind wir, die Zeit ist fortgeschritten. Die Zeit ist knapp.Wir sind unbekannte Wesen, durchschaubar, passiv, schwach.Angst…
-
Das Vergessen warnt
Andisheh Karami Nach dem Ende kann man sehen Und wir sahen nie, wie die Nacht anbrachWir sahen ein Fenster nur Und Nebeldunst, Der unablässig sprach:Gib Acht! Du gerätst in…
-
فصل سوم؛ بخش هشتم؛ سارینا
شانزده سال دارد. در راه مدرسه به خانه، از کیوسک سر خیابان دستهگلی از رزهای سرخ متمایل به سیاه میخرد؛ که اگر در راه برگشت به…
-
فصل سوم؛ بخش هفتم
میگن دخترت سکته کرده. میگم دخترم سالم بوده. میگن سکتهی مغزی کرده: سکتهی قلبی کرده. دروغ میگن. میگم دخترم سالم بوده. دخترم پاک بوده. میگم پس…
-
The beginning of “The heaviness of an emptiness”
Everything begins from emptiness. In the beginning, there was no word. There is no word. There will be no word. Life doesn’t need any words. Everything…
-
A part of third chapter of The Poem Sol
We pollute all innocent whitenesswith the shameful sin of words. In me, there is nothingexcept wild primitivenessand wandering and slippery wordsoverflowing from my ink-stained fingers. Is there…
-
The End of Woman
The woman, bare in the feast of wind, mirror, and desertputs her hand upon herself, upon woman, upon the night;there is no secret, no word. They…
-
یک توانستنِ بزرگ؛ به اندازهی زندگی
یک سال قبل. همین روزها. که بیدار شده بودم و بهار رفته بود. و ترسیده بودم. و ترس مانده بود. و اضطراب شده بود. همین روزها…
-
دو شعر از محمد مختاری
از این زمان دوزخی وقتی زمان تراکم اندوهیستو لحظهلحظه گلویت رامیفشاردوقتی که چشمهایتدر گودنای حفرهی رخسارتتاب میخورد. آهاین آدمی چگونه جهان را به دوزخیتبدیل میکنداز یاد…
-
دیالکتیک بیپایانی
ملانکولیا در من است و من در ملانکولیا. رنج و سرمستی مادرانگی؛ پستانهام از هجوم قطرات سفید تیر میکشند؛ و دهانِ کودک ناآرامم امتناع میکند از…
-
کمی دیرتر برای فروغ
دیروز تولد فروغ بود. من در آستانهی فصلی نامعلوم، گیج ایستاده بودم. دستهام سرد بودند و خیس از عرق. شاید روزی بالاخره تمام این اضطرابها را…
-
Die schönsten Tage meines Lebens
Ich wollte einen Text für meinen 37-jährigen schreiben. Aber mein Kopf ist Leer von Worten. Nicht so, dass ich emotionslos bin. Nein. Die schönen Tage begannen zwei Wochen…
-
ما خستهایم و نیاز به خوابی داریم عمیق و بدون کابوس، حتی بدون رویا.
در مورد خودم، میدونم که دیگه یادم نمیآد قبل از اون آبان چه شکلی بودم یا چه احساساتی داشتم. فقط تنها چیزی که حالا در مورد…
-
متمایل به خاکستری
خیلی وقته که دیگه هیچ چیزِ اینجا رو دوست ندارم؛ نه آدمهاش، نه خیابونهاش، نه آسمونش، و نه حتا این ابرهای رهگذرش. این ابرهای رهگذر که…
-
ریزشِ نور
فصل رهایی بود. هست هنوز؟ روزها و شبها به انتظارِ ابر و باران نشسته بودم. سکوت بود و نور. و گاهگاهی بادی از میانِ دو پنجرهی…
Andisheh Karami 