نمایش یک خالی
همه‌چیز از یک خالی آغاز می‌شود. در آغاز هیچ کلمه‌ای نبود. هیچ کلمه‌ای نیست. هیچ کلمه‌ای نخواهد بود. زندگی نیاز به هیچ کلمه‌ای ندارد. همه‌چیز کلمه است و هیچ‌چیز کلمه نیست. همه‌چیز در فضای میان دو دیوار می‌گذرد. دو دیوار که هرکدام دو پنجره دارند. به نظر می‌رسد دو دیوار و پنجره‌ها متعلق به یک خانه باشند. اما در واقعیت بیش از این‌ها هستند. این خانه‌ای که خانه نیست، تنها دو دیوار دارد. دو دیوار و چهار پنجره. دیوارهای دیگر اگر وجود داشته باشند هم چندان اهمیتی ندارند. حتا سقف هم اگر باشد، اهمیتی ندارد. اما همیشه این دو دیوار روبروی قرار دارند. دیوارهای در دو طرف جهان. در دو طرف زندگی. پنجره‌ها اما اهمیت زیادی دارند. همان‌طور که دیوارها. دیواری در تاریکی و دیواری در روشنایی؛ و زمینی که تعادل ندارد.
